Ο Τούρκος πρωθυπουργός που κρεμάστηκε έκανε οτι κάνει σήμερα ο Ταγίπ. Μήπως να άρχίσει να φοβάται?

Τον Μάιο του 1960,  μια ομάδα αξιωματικών υπό τις οδηγίες του Γκιουρσέλ, κατάφερε να ανατρέψει τη νόμιμη, αλλά τυραννική κυβέρνηση του Μεντερές.
Ο Μεντερές και πολλά στελέχη της κυβέρνησης του συνελήφθησαν.

Στη δίκη του, που διήρκεσε αρκετούς μήνες, ο Αντνάν Μεντερές κατηγορήθηκε για διαφθορά, αντιλαϊκή πολιτική και για την άγρια επίθεση εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.

Φυσικά όπως και Ταγιπ Ερντογάν είχε “εξαγοράσει” όλους τους δημοσιογράφους και τιμώρησε όποιους δεν ήταν με το μέρος του.  Παράλληλα η Τουρκική οικονομία είχε βυθιστεί που θυμίζει τα σημερινά δεδομένα!

 

Οι επιθέσεις εναντίων Ελλήνων

Ο Μεντερές είχε αφυπνίσει τον εθνικισμό για τα καλά όταν μια  βόμβα έσκασε το μεσημέρι της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, το οποίο στεγαζόταν στο σπίτι που μεγάλωσε ο Κεμάλ Ατατούρκ.
Αυτό έκανε χιλιάδες Τούρκους εθνικιστές να προβούν σε λεηλασίες και καταστροφές στην Ελληνική συνοικία Πέραν.

Για πάνω από μία μέρα, οι 50.000 Τούρκοι που βρέθηκαν στην Πόλη, με κάθε τρόπο κατέστρεψαν οτιδήποτε ήταν ελληνικό. Έκαψαν μαγαζιά, λεηλάτησαν σπίτια, αμαύρωσαν εκκλησίες.
Έκαναν περιτομή σε άνδρες και βίασαν γυναίκες.

20 Έλληνες έχασαν την ζωή τους και άλλοι 37 τραυματίστηκαν . Οι υλικές καταστροφές άγγιξαν τα 150 εκατομμύρια δολάρια.

 

 

Το πραξικόπημα και η τιμωρία 

Στις 27 Μαΐου του 1960, ο στρατηγός Τζεμάλ Γκιουρσέλ, επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, ανέτρεψε την κυβέρνηση Μεντερές.
Τα περισσότερα στελέχη του κόμματος συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο.
Πρώτος ο Μεντερές.
Κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για διαφθορά, κατάχρηση δημόσιου χρήματος και καταπάτηση του τουρκικού Συντάγματος.
Οι επόμενες εκλογές έγιναν το 1965, πέντε χρόνια μετά την ανατροπή του Μεντερές και τέσσερα μετά τον απαγχονισμό του. Δίπλα του κρεμάστηκαν ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ζορλού και ο πρώην υπουργός Οικονομικών Πολατκάν.
Αν και ο λόγος της ανατροπής της Κυβέρνησης ήταν η επαναφορά μιας πιο φιλολαϊκής και αξιοκρατικής πολιτικής, ο στρατός παρέδωσε την εξουσία σε πολιτικούς που ήλεγχε.
Οι αξιωματικοί θεώρησαν τον στρατό εγγυητή της κεμαλικής πολιτικής παράδοσης και για πολλές δεκαετίες διοικούσαν τη χώρα από το παρασκήνιο ή ακόμη και από το προσκήνιο.
Οι κρεμάλες που έστησαν οι στρατηγοί στο νησάκι του Μαρμαρά, θύμιζαν στους πολιτικούς ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο…

 

Ταγίπ κάποια μέρα θα ξυπνήσουν και τα δικά σου πρόβατα μην ανησυχείς ….