Μικρός λέγαμε τα κάλαντα με φίλους και όλο μας το χαρτζιλίκι πήγαινε στο Μινιόν για παιχνίδια. Ωραίες εποχές

Όλοι θυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια που περιμέναμε να ξημερώσει για να ξεχυθούμε στις γειτονιές να πούμε τα κάλαντα.

Οι αρχικοί μας προορισμοί δεν ήταν άλλοι απο τα σπίτια συγγενών μιας και εκεί ξέραμε τι να περιμένουμε .Παππούς , γιαγιά , θείοι , θείες  και η τσέπη ολοένα και φούσκωνε .

Αν η γιαγιά είχε πάρει την σύνταξη και το δώρο το χαρτζιλίκι ξεπερνούσε τις 1000 δρχ  ενω πολλές φορές έφτανε και τις 5000 δρχ στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς !

 

Έπειτα ο χώρος εργασίας των γονιών και των συγγενών ήταν ο επόμενος στόχος !  Αν οι γονείς εργάζονταν σε κάποιο δημόσιο φορέα , τρίβαμε τα χέρια μας αφού περνούσαμε απο γκισέ σε γκισέ  καθώς μας φωνάζανε με “χαϊδευτικό”   οι συνάδελφοι των γονιών μας έχοντας έτοιμο 100αρικο ή ακόμη και 500αρικο !

Αργότερα για να κλείσει η μέρα χτυπούσαμε κουδούνια πολυκατοικιών της γειτονιάς αφού δεν υπήρχε ούτε φόβος ούτε τρόμος τότε και φυσικά μας άνοιγαν και μας κερνούσαν γλυκά ή μας φίλευαν με 50αρικο ή ακόμη και 100αρικο.

 

Το τέλος της ημέρα δεν ήταν άλλο απο την διαδικασία του “ταμείου” για να δούμε αν φτάσαμε το επιθυμητό ποσό για να αγοράσει ο καθένας το παιχνίδι που λανσάριζε το Μινιόν εκείνο τον καιρό !

Η συνέχεια είναι αυτή που φαντάζεστε  στο Μινιόν !!!!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους με υγεία και ευτυχία !